Zand of echt?

Wat denken jullie, is dit een mevrouwtje van vlees, bloed en zand dat in het zand ligt of zou ze alleen maar van zand gemaakt zijn?

Zeilexamen Fleur en Tim

Gisterochtend deden Fleur en Tim op het Eemmeer bij Spakenburg hun zeilexamen. Fleur in een Pico en Tim in een Optimistje. En natuurlijk zijn deze twee kanjers geslaagd voor hun examen!
Toen we aankwamen kwam Marc al in zijn motorbootje - waarin hij toezicht hield op een bepaalde hoek van het "speelveld"- aangevaren om ons op te pikken, zodat we dichtbij de bootjes konden kijken.
Op de achtergrond zie je al diverse zeilbootjes.

Fleur lag met haar groepje bij elkaar, want er was zo weinig wind dat er hoofdzakelijk wat gedobberd werd en een beetje gespat en gespetterd.

Maar uit de foto's hierboven en -onder blijkt, dat Fleur echt wel kan zeilen.


Alleen toen er echt niet meer te zeilen viel en ze bijna niet meer vooruit kwam heeft papa Marc haar maar even naar de kant gesleept. Dat ging beter.

Een stukje verderop was Tim druk in de weer met zijn bootje.

Kijk maar eens hoe ervaren en nonchalant hij zijn zeilbootje in bedwang houdt.

Een prachtig gezicht al die verschillende bootjes bij elkaar op het spiegelende water.

Deze zeiler had wat problemen en werd door de hele groep met het motorbootje aan wal gebracht.

Herrie en stof in de buurt

Al een paar weken lang worden in onze buurt van alle huizen die nog van de woningbouwvereniging zijn de voegen uit de muren gefreesd, schoongespoten en opnieuw gevoegd. Niet bij ons, want wij hebben het huis destijds gekocht van de WBV.
Vooral doordat de huizen nogal dicht op elkaar staan genieten wij volop mee van deze werkzaamheden.
Zodra je je neus buiten de deur steekt zit hij vol met stof en we niezen er dus lustig op los. En dan heb ik het nog niet eens over de takke-herrie!
Maar goed, voor je buren moet je wat overhebben, dus we ondergaan het maar zo lijdzaam mogelijk en proberen er niet gek van te worden.
Vanochtend vroeg werden we al gewekt door de ( o.a. Poolse) bouwvakkers met een kreet: "Wakker worden! Goedemorgen Nederland".
We gaan overdag maar een poosje fietsen en na vieren is het weer rustig, dus dan kunnen we weer lekker in de tuin zitten.

Varen door de havens van Rotterdam

Tijdens onze bootreis met de Salvinia werden we getrakteerd op een extra rondvaart door de Rotterdamse havens. Je kunt er van verzekerd zijn dat de passagiers daar erg van genoten hebben.
We gingen onder de beroemde Erasmusbrug door, waar net de metro overheen reed.

Natuurlijk was het erg leuk om tussen al die moderne wolkenkrabbers dat oude gebouw van de Holland Amerika Lijn te zien pronken. Ik vind dat toch wel heel wat mooier dan al die staal-met-glas-gebouwen.
En dat gebouw sprak me natuurlijk heel bijzonder aan, omdat mijn oudste broer jarenlang de wereldzeeën bevaren heeft voor deze maatschappij.

Ook de Euromast zagen we met aan de voet een hele bijzondere Chinees of wat het ook zijn mag.

We waren wel een beetje geïmponeerd door deze overgrote versie van ons bootje. Hoewel ik niet zou willen ruilen. Ik houd niet van dat massale.

Dat er genoeg werk aan de winkel was blijkt wel uit alle stapels containers, die er lagen.

En tot slot nog een voorbeeld van de leuke bootjes die er lagen.
De kapitein gaf uitgebreid uitleg bij alles waar we langs kwamen, dus het was een bijzonder geslaagd onderdeel van onze vaartocht door Nederland.

Van de nood een deugd maken

Leve de Vuvuzela!

Pech, pech, pech.........

Wat een ellende, onze computer doet het niet meer! De harde schijf is niet meer benaderbaar en we gaan vanmiddag maar een nieuwe pc aanschaffen. We hopen maar dat Marc de schijf weer zodanig weet te betoveren dat we niet alle gegevens kwijt zijn.
Van de meeste foto's hebben we wel een back-up-bestand, maar van onze documenten niet. Dom, dom, dom!!!!!!!!!
Bovenstaand plaatje geeft precies weer hoe ik me voel!
Gelukkig hebben we onze laptop nog, zodat ik me niet helemaal van de buitenwereld afgesloten voel en nog kan blijven communiceren.
Helpen jullie duimen dat het geluk nog een beetje met ons is en we niet alle Koor- en Rode Kruis-gegevens kwijt zijn?

Een sluis met een verrassing

Deze sluis ziet er heel mooi en onschuldig uit, maar dat is hij beslist niet!
Doordat de schuiven omhoog gehesen worden in plaats van dat de deuren gewoon open en dicht gaan, krijg je een enorme plens water over je heen als je onder deze schuiven door de sluis binnenvaart.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee, dus voordat we de sluis weer uitgingen vluchtte iedereen onder het afdak en wie dat niet deed kreeg voor de tweede keer een nat pak.
Deze sluis ligt een stukje vóór Antwerpen. Natuurlijk kunnen alleen Belgen zoiets verzinnen.

Vakantie met de Salvinia

We hebben een fantastische vakantie achter de rug aan boord van het m.s. "Salvinia".
We gingen in Arnhem aan boord en zijn helemaal naar het zuid-westen gevaren tot in Antwerpen en van daaruit via Zeeland weer terug naar Arnhem.
Op deze foto liggen we tijdens de laatste nacht in Zaltbommel.

In Den Bosch hebben we een heel bijzonder tochtje gemaakt met een fluisterbootje over de BinnenDieze, die helemaal onder Den Bosch doorgaat. Het diende in vroegere tijden als riool en je vaart dus onder de huizen door, die op de gewelven gebouwd zijn.

In Antwerpen hebben we met deze paardenhuifkar een rondrit van twee uur gemaakt door de oude binnenstad. Door allemaal smalle straatjes, waar het precies paste tussen de auto's en mensen door. En die twee Belgische knollen sukkelden maar heel rustig tussen al die hectiek door. Nou, ik zou allang op hol geslagen zijn. Doordat we bovenin zaten konden we alles prachtig overzien. Antwerpen is een hele mooie stad, maar wel erg druk.

Op de terugweg door de Zeeuwse wateren was er op de miezerige zondag een of andere zeilhappening. Mooi om te zien en deze foto heb ik speciaal voor de zeilliefhebbers onder ons gemaakt.

We hebben veel vestingstadjes en -steden bezocht. Stuk voor stuk erg mooi om te zien met schitterende pandjes, vestingmuren, huisjes of huizen, sommige zonder een enkele winkel, maar allemaal voorzien van minstens één kanon.

En tot slot van dit verslagje nog een hele mooie foto van de vuurtoren van Hellevoetsluis.

Allemaal vijven bij elkaar gefietst

Op deze afbeelding van de kilometerteller van mijn fiets kun je zien dat dit dametje al 5555 kilometers gefietst heeft sinds begin maart 2008.
Zijn jullie het met me eens dat ik dit met gepaste trots kan laten zien?
De vijf vijven zal ik wel niet halen. Daarvoor heb ik dan nog - in dit tempo - bijna 20 jaar nodig en ik ben bang dat dat niet gaat lukken.!

Zadelperikelen

Wat is het toch een ramp als je van die prinses-op-de-erwt-billen hebt!
Omdat ik de laatste tijd zo'n pijn had bij het fietsen kreeg ik van mijn therapeut het advies om de stand van mijn stuur en zadel te veranderen en een gel-zadel aan te schaffen.
Dus toog ik fietsenmakerwaarts met het verzoek dit advies uit te voeren.
De stand van mijn stuur is veranderd, mijn zadel is lager gezet en ik mocht een ander zadel uitproberen.
Het verbaast mij ontzettend dat de fietsenmaker mij nog steeds zo vriendelijk begroet mij binnenkomst, want ik heb vanmorgen inmiddels het vijfde zadel gekregen om te proberen. Je kunt toch niet zeggen dat dit niet het toppunt van service is.
Ik jubel nog niet dat dit nu echt goed zit, want ik heb er nog maar een klein stukje op gefietst en meestal merk ik pas na een kilometer of 10, 15 dat het toch niet zo lekker zit als ik eerst dacht en begint er wel weer iets in mijn lijf te protesteren.
Maar nu hoop ik toch echt dat er een lekker zadel op zit. Zo leek het tenminste wel. We zullen het vanmiddag maar weer eens gaan uitproberen.

Voor als je je eens stierlijk verveelt of geen zin hebt in je werk...

1. Verzamel dode vliegen, bv op de vensterbank (niet van die platgeslagen)
2. Laat ze in de zon lekker uitdrogen
3. Pak een pen en papier en laat je verbeeldingskracht de vrije loop.
4. Na afloop niet vergeten even je handen te wassen

Ons volgende project: de bootreis

Nadat we gisteren een dagje in Kampen geweest zijn - als ik nog tijd heb zal ik daar ook nog iets over schrijven de komende dagen - maken we ons nu op om zondagavond af te reizen naar Arnhem om ons in te schepen en maandagochtend te vertrekken.
Als je geïnteresseerd bent in wat we allemaal gaan doen gedurende deze 10 dagen is hier het reisschema.
(Je moet er wel even op klikken om het goed te kunnen lezen).


En hier is ook nog een foto van onze boot, de Salvinia.

Dieren op ons Friese pad

Op onze fietstochten door de omgeving van Appelschap kwamen we diverse dieren tegen op of langs onze paden.
Het kostte wel een hoop moeite om deze moeder met haar kind op de foto te krijgen, maar het is uiteindelijk toch gelukt. Er liepen nog wel meer van die kleintjes rond, maar de mama's waren niet dol op publiciteit.

En ik was bang dat de fotograaf te grazen genomen zou worden, dus was dubbel blij toen de plaatjes eindelijk genomen waren.

Deze schaapjes hadden er geen moeite mee om gefotografeerd te worden, maar dan wel aan de achterkant.

Mevrouw schaap is er duidelijk wel van gediend en flaneert er lustig op los. Volgens mij vindt ze het nog leuk ook en kijkt ze echt zo van: kom ik er mooi op te staan?

En deze foto laat zien hoe we gefopt werden. Vanaf de uitkijktoren leek het net of er kraanvogels in het water stonden, maar toen we de foto thuis inzoomden bleken het gewone stukken hout of iets dergelijks in het water te zijn. Maar toen we dat nog niet wisten was het een mooi gezicht!

En waar we hier lopen stikte het van de muggen. Je ziet ze niet op de foto, maar we hoorden en voelden ze wel overduidelijk overal om onze oren en we hebben ook diverse prikjes opgelopen. Maar ja, dat hoort er nu eenmaal bij en is het risico van het bos.
(Je weet toch dat als je op een foto klikt de grote foto tevoorschijn komt?)

Een paar dagen Appelscha

De afgelopen week zijn we een paar dagen naar hotel "Appelscha" in de gelijknamige plaats geweest en het was daar fantastisch.
We gingen paden op en lanen in en hebben flinke fietstochten gemaakt. De eerste dag gingen we door het Drents-Friese Wold, een prachtige bosrijke omgeving.
Als je Appelscha uitfietst kom je eerst langs het kanaal, waar ook de nodige bootjes varen. We hadden het geluk dat er net een schip door de sluis moest en zo konden we zien hoe de sluiswachter handmatig zo'n sluisje bedient.

We waren heel verbaasd hoe groot het hoogteverschil is tussen beide kanten van het sluisje. De brugwachter vertelde dat er in deze "Turfroute" een verval zit van totaal 12 meter, verdeeld over veel kleine sluisjes.

De tweede dag hebben we bijna 40 kilometer gefietst, verspreid over de hele dag. We zijn dwars door het Fochteloërveen gefietst.Prachtig!
Vrijdag zijn we daar met de auto naar toe gereden en hebben er een wandeling gemaakt. Er stond een hele bijzondere uitkijktoren, ook geschikt voor mensen met hoogtevrees, dus ik ben ook naar boven geweest. Het uitzicht was de klim naar boven dubbel en dwars waard.
De uitkijkkant is linksboven op de foto en daar heb je het onderstaande uitzicht.


We hebben ook wel bijzonder geboft met het weer. Het was ideaal wandel- en fietsweer en we hebben met volle teugen genoten van de schitterende en steeds weer afwisselende landschappen, paden, laantjes en vergezichten.

Appelscha

Morgenvroeg na de ochtendfile vertrekken wij met de fietsen achterop de auto voor een paar nachtjes naar dit hotel in Appelscha. Mijn zusje en zwager uit Hoogeveen vertrekken morgen iets later, zodat we rond dezelfde tijd op deze bestemming arriveren en gevieren lekker gaan genieten.
Zoals het er nu uitziet zijn de weergoden ons goed gezind en kunnen we gaan genieten van de mooie natuur in het uiterste zuid-oosthoekje van Friesland.
Ik zal jullie later vertellen hoe het ons bevallen is.

Creatieve barbecue

Sommige mensen zijn zo ontzettend creatief bij het bedenken van manieren om geld uit te sparen. Ze vinden het bbq-vlees al duur genoeg, dus jagen ze onze grote landelijke kruidenier maar op kosten door een duur winkelwagentje tot barbecue te promoveren.

Jonge koolmeesjes

Aan de achterkant van ons huis hangt boven de keukendeur een nestkastje voor vogels.
De familie koolmees heeft daar een tijdje geleden zijn intrek in genomen en omdat wij pa en ma heel ijverig heen en weer zagen vliegen met snaveltjes vol wurmpjes en ander klein ongedierte vermoedden wij dat er jong leven in het kastje zat.
En jawel hoor, zoals je op de foto kunt zien zitten er drie of vier jonge koolmeesjes in. Vanmiddag hoorden we ze voor het eerst piepen.
Eén van de buurkatten had het ook in de gaten en zat al heel verlekkerd te loeren of er voor hem/haar een hapje te halen viel. Hij/zij had pech en wij ook, want hij sprong onze bloeiende fuchsia ondersteboven, zodat daar hier en daar wat vanaf brak.
Het is voor de vogeltjes maar te hopen dat ze straks ongezien uit kunnen vliegen.

Unox kaasworst of Unox worstkaas?

Dit bericht werd vandaag door Unox uitgegeven. Je snapt niet hoe zo'n vergissing gemaakt kan worden.
Tja, dit zijn zo van die probleempjes van de moderne tijd.
Vroeger zag de boerin wel wat ze in de worst deed, maar een machine heeft daar natuurlijk geen oog voor!
Ik zou er als marketing-manager meteen ingedoken zijn en met veel tam-tam de nieuwe kaasworst of worstkaas geïntroduceerd hebben. Dan was deze partij zo verkocht.